پستانداران شب

تعداد زیادی از جانوران، اعم از نیمی از پستانداران، شب ها بیرون می آیند. بسیاری از آن ها گوشت خوارند و از حیوانات دیگری که شب ها فعال اند، تغذیه می کنند. برای مثال، تارسیه (بومی جنوب شرقی آسیا) برای شکار بیرون آمده است. تارسیه، حشرات، مارمولک و حتی خفاش کوچک را هم می خورد.

بینایی در شب

بسیاری از جانورانی که شب شکار می کنند، بینایی خوبی دارند که برای یافتن غذا به آن ها کمک می کند.

برخی هم در پشت چشمشان لایه ی خاصی دارند که پوشنه نامیده می شود. پوشنه کمک می کند تا پرتوهای باریک نور را هم دریافت کنند و بتوانند در تاریکی بهتر ببینند. وقتی پوشنه ی براق پشت چشم جانور، در معرض نور قرار می گیرد، دیده می شود.

گوش و پژواک

بیشتر جانوران شب، شنوایی خوب و گوش های بزرگ دارند. این کمک می کند تا هر صدایی که آن ها را به سمت غذا سوق می دهد را بشنوند.

خفاش شب ها به شکار می رود و در حین پرواز صدای زیری تولید می کند. این صدا به جانوران دیگر برخورد می کند و منعکس می شود و به صورت پژواک به خفاش برمی گردد. پژواک صدا به خفاش می گوید که آن جانور کجاست.

خفاش ها بر خلاف بقیه ی جانوران شب، چشمان کوچک و بینایی ضعیفی دارند. شنوایی قوی آن ها این نقص را جبران می کند.

خنکی شب

بسیاری از جانوران ساکن صحرا فقط در خنکی شب بیرون می آیند. روزهای صحرا به قدری گرم است که به جانوران امکان شکار کردن نمی دهد. برای مثال، این موش صحرایی، وقتی آفتاب غروب می کند از لانه اش خارج می شود.

استشمام بوی غذا

گورکن، بینایی ضعیفی دارد، اما حس بویایی آن عالی است. این جانور قدرت شنوایی خوبی هم دارد.

گورکن، با بینی حساس خود زمین را برای پیدا کردن غذا می بوید.

منابع


چراهای شگفت انگیز جانوران/ نویسنده آتینا گانری؛ مترجم رویاخوئی؛ انتشارات محراب قلم، تهران

چراهای شگفت انگیز زندگی جانوران/ نویسنده آتینا گانری؛ مترجم رویاخوئی؛ انتشارات محراب قلم، تهران

نخستین دایره المعارف جانوران/ نویسنده پاول داسول؛ مترجم جواد ثابت نژاد؛ انتشارات ذکر، کتابهای قاصدک، تهران

شناخت حیوانات/ نویسنده: تری جنینگز؛ مترجم فاطمه ابراهیم زاده؛ انتشارات آستان قدس رضوی، شرکت به نشر، مشهد